3 april gletchers

Hallo allemaal, 3 april Hoe is het bij jullie? Mooi weer heb ik begrepen, lekker dat de lente zo goed begint. Hier is de zomer afgelopen en kondigt de winter zich aan volgens de Nieuw- Zeelanders. Ik dacht altijd dat daartussen nog de herfst zat en aan storm en regen te zien deze week is dat ook zo. Nu loop ik weer in m'n korte broek, maar tot een uur of 11 is het koel, zon of niet. Je voelt dat je hier in het zuiden van het land dichter bij Antarctica zit. De in de vorige mail aangekondigde treinreis ging door prachtig gebied, van het vlakke oosten, over de Alpen en de Arthur's Pass naar het regenwoud aan de westkust. Op het zichtdek, ofwel de coupe zonder ramen, was het dringen geblazen om foto's te maken van de blauwe rivieren, spectaculaire bruggen ed. Ik heb hier dus geen foto's van, ik had een prachtig uitzicht vanaf mijn plaats en geen zin in het gedrang. De trein had een half uur vertraging bij vertrek en aankomst, en dat op een lijn waar maar 1 trein per dag rijdt/retour dan. Waar zeuren wij in Nederland dan toch over. Gelukkig kan ik nog wel met de bus naar Punakaiki, waar ik een hostel in het regenwoud heb geboekt. En dat is letterlijk. we zitten 3 KM van de plaats, waar overigens alleen een infocenter en een cafe te vinden zijn. Halverwege zit een Pub, waar ik met een paar mensen 2 avonden ben geweest en het hostel zelf bestaat uit een kantoortje en een aantal hutjes verspreid door het bos. Leuk en vijf minuten lopen van een baai, waar je overigens niet kunt zwemmen. gevaarlijke stromingen, maar wel leuk en afgelegen. Mijn hutgenoten zijn erg gezellig en Matt, een Nieuw-Zeelander met een auto vindt dat we beter naar de pub kunnen gaan dan erover praten, als ik met een Iers meisje over Ierland en pubs in gesprek ben. De volgende dag gaan we er eten. Punakaiki is beroemd om z'n pancake-rocks. De rotsen liggen als dunne plakken op elkaar, een vreemd gezicht. Verder zijn er blowholes waar het zeewater vooral met vloed doorheen wordt geblazen. Hoewel ze met de storm de volgende dag indrukwekkender waren al was het nog een uur van vloed af. Verder is er een Nationaal Park met mooie wandelingen waar ik er een paar van wilde lopen, maar dat werden er 0, wel lekker voor de hut onder het afdak vogeltjes en regendruppels zitten kijken, lekker rustig en mooi m'n boek wat bijgeschreven, ik loop nu nog maar 1 week achter. woensdagmiddag met een shuttlebus in de storm naar Greymouth, een plaats met een toepasselijke naam, grijs en niet veel te doen. Maar vandaar ging ik donderdag met de Magicbus langs de wetkust naar het zuiden, naar de Franz Jozef gletsjer.Ik had me al de hele reis verheugd op een helihike. Met een helicopter op de gletsjer afgezet worden en dan op schoenen met spijkerzolen ( aan de buitenkant ) over het ijs en door de spleten en in blauwkleurende holtes, maar toen ze begonnen uit te leggen hoe dat met hoogtes, dieptes, smalle randjes ed zat, draaide mijn maag zich al zo'n beetje om. Toen ze verder vertelde dat enkels, knieen en rug oke moesten zijn, vond ik een 2e reden om af te haken. Ik kan prima lopen met mijn rug, maar als ze me uit he helicopter zouden zien komen, mag ik niet eens mee. Ik had tot 2 dagen geleden namelijk nog hulp nodig van een muurtje, bus of helicopter om mijn rug te strekken vanuit zit. Nu gaat het alweer veel beter trouwens. Dus in plaats daarvan maar een helicoptervlucht gemaakt zinder wandeling, alleen 5 minuutjes op de gletsjer staan. Ik zat voorin en kon alles prachtig zien, dus ook toen hij een scherpe bocht maakte en er onder mij alleen de plastic koepel zat, even slikken. Op de terugweg zat ik achterin daar was het uitzicht helaas een stuk minder. Ze stoppen teveel mensen in de heli vind ik, vooral als je kijkt wat je ervoor betaald. Maar je gaat toch. De volgende dag een 2,5 urige wandeling gemaakt naar een uitzichtspunt, waar je goed zicht had op e gletsjer, daar een uurtje gezeten en toen weer 2, 45 uur terug. Flink klimmen en dalen, maar lekker rustig, maar 6 of 7 mensen tegen gekomen. zaterdag regen tot aan Wanaka waar ik nu zit Langs prachtig landschap en blauwe meren. Vlak voor Wanaka werd het droog. Wandeling naar de top van Mt.Iron met een mooi uitzicht op de plaats, 2 meren en bergketens in het rond. Boven kwam ik 2 plaatselijke dames tegen. Wandelde samen naar boven, hadden koffie mee en gingen daarboven ieder in hun eigen boek zitten lezen. Gezellig he? Daarna naar een bijzondere bioscoop waar de stoelen bestaan uit oude fauteuils en banken, een auto waarin je kunt zitten. Een pizza besteld voor in de pauze, die toen dus ook klaar was en mooi Oceans 12 gekeken, maar die had ik dus al eens gezien op een of andere vlucht denk ik. Ik was er al bang voor,maar wist het niet zeker. Vanmorgen een wandeling langs het meer gemaakt in het zonnetje en over een uurtje komt de bus me oppikken om naar Queenstown te gaan. Tot mails en groetjes, Conny